U bent hier

Geschiedenis van Exposure in vogelvlucht

Big band Honesch, 1984

In 1982 werd ik uitgenodigd voor een invalbeurt op bastrombone bij een bigband van de muziekschool in Neede, waar ik tot 1980 gespeeld had. Het bleek een soort reünie: er waren meer invallers. Het viel ons op dat je in zo’n muziekschoolbigband eigenlijk niet echt vooruit gaat, er komen immers steeds nieuwe leerlingen bij en daarmee begint de band jaarlijks opnieuw. Daarmee heeft zo'n muziekschoolband zeker een nuttige functie, maar wij zouden graag een stapje verder gaan en zelf een bigband beginnen.

Het leek een utopie, maar in de kerstvakantie kreeg ik een telefoontje van Bart Bijleveld (nu een bekend bigbandleider in Enschede) met de vraag of er al muzikanten uitgenodigd waren voor de nieuwe bigband. Ook Werner Kormelink uit Rietmolen zag dat wel zitten en samen wisten we een aantal muzikanten te verleiden de eerste repetitie bij te wonen. De eerste vijf muziekstukken werden gekocht uit eigen portemonnee (er was immers nog geen kas) en zo begonnen we in januari 1983 te repeteren met 12 muzikanten. Om op de kosten van een dirigent te besparen, werd ik benoemd tot dirigent van de club.

Met ons twaalven wisten we de band voor de volgende repetitie bijna compleet te krijgen, zodat alle partijen gespeeld konden worden.

Als je repeteert, wil je ook wel eens ten gehore brengen wat je geleerd hebt. Maar eerst moest de band een naam hebben. Naar de school in Haaksbergen, waar we destijds repeteerden, werd het “Bigband Honesch”. Ons eerste concert vond plaats in april 1983 in café ’t Haantje in Neede. Trompettist Erwin Boonk had speciaal voor ons een arrangement geschreven van The Preacher van Horace Silver, zodat we het concert op dezelfde manier konden afsluiten als het maandagavond-jazzprogramma Swingtime van The Skymasters. Ons concert werd een succes voor een klein publiek.

In die tijd had ik regelmatig contact met Jan Wessels, een nu zeer bekende jazzmuzikant en arrangeur uit Hengelo. Jan vroeg mij of wij eens een arrangement van hem wilde spelen. Jans stuk kwam ons goed van pas en we wisten hem meteen te strikken om de band te gaan dirigeren. Helaas maar kort, van mensen die hun brood in de muziek moeten verdienen, kun je niet verwachten dat ze kosteloos wekelijks dirigentje komen spelen voor een amateurbigband. Korte tijd stond Erwin Boonk voor de band en toen ook hij besloot om op de donderdagavonden commercieel muziek te gaan maken, werd zijn plaats overgenomen door Henri Gerrits. Hij dirigeerde ons langere tijd en in 2000 nam hij afscheid met een gezellig openluchtconcert in Haaksbergen. Intussen had ik mijn plaats gevonden als bastrombonist.

Na Henri volgden nog als dirigent trompettist Sander Hartgers (Deventer) en trompettist Martin Hiddink (Ruurlo) voordat Paul Rademaker startte als dirigent.

Omdat we allang niet meer repeteerden in de school in Haaksbergen, was er alle reden om de naam van de band te veranderen. Nadat op een vergadering de nodige hilarische namen voorgesteld waren, werd dat uiteindelijk “Exposure” hetgeen iets betekent van blootstellen, belichten betekent. Wij belichten met onze band de jazzmuziek en stellen het publiek bloot aan jazzgeluiden.

Gaandeweg speelden we vaker, soms ook samen met solisten en andere groepen. Zo hadden we bijvoorbeeld steeds in januari een nieuwjaarsconcert waar we speelden met solisten als Ferdinand Povel, Herman Nijkamp, Peter Tiehuis, vocalgroup Jamai en natuurlijk Hengeloër Jan Wessels. Ook kreeg het vocale deel de aandacht, eerst met zangeres Ineke Bröcking en later met onze huidige vocalist Martin ter Haar.

Ons grootste muzikale project was wel het Van Otterloo-project in 1998. Samen met strijkersgroep Friends of Art en nog enkele aanvullende instrumentalisten speelden we de prachtige composities van Rogier van Otterloo, ter gelegenheid van het tiende sterfjaar van deze componist-dirigent van het Metropole-orkest. Wat hebben we genoten van deze muziek!

Vanaf het begin is er steeds een opbouw in kwaliteit te merken geweest. Vooral de laatste jaren is het onder de leiding van Paul Rademaker hard gegaan. Door steeds stukken te repeteren die aan de grenzen van ons kunnen liggen, komt uiteindelijk het niveau steeds hoger te liggen. Vooral de laatste tijd is er ook meer aandacht voor de smaak van het publiek en worden meer herkenbare stukken gespeeld.

Vanaf juli 2015 staat de band onder leiding van Rini Swinkels. In juli was dus het moment waarop de geschiedenis overgaat in het heden. Zowel voor de band als voor de dirigent zal het een tijd vol verrassingen worden. In ieder geval zal er weer vers repertoire worden opgespoord en dat betekent voor muzikanten altijd weer een bron van nieuwe motivatie.

Robert Scholten

Copyright 2012 Big Band Exposure by Henk Frans de Vries | Powered by Drupal | Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer